PREZBITERIUM, BALASKI, NAJŚWIĘTSZY SAKRAMENT...
i Arka Przymierza jako zwiastun Najświętszego Sakramentu.
Sercem sanktuarium był przybytek podzielony na dwie części przez zasłonę wykonaną z drobno tkanej materii (bisioru), purpury fioletowej i czerwonej, szkarłatu (karmazynu), z wyhaftowanymi uskrzydlonymi stworzeniami.
Podczas objawienia na górze Synaj Bóg przekazał za pośrednictwem Mojżesza dokładne wskazówki dotyczące wyglądu świątyni (przybytku),który Izraelici mieli dla Niego przygotować.
Po zawarciu przymierza Bóg chciał zamieszkać wśród swoich ludzi, a oni potrzebowali miejsca, w którym mogliby oddawać Mu cześć i składać należne ofiary. Przybytek obejmował otwarty dziedziniec o wymiarach 44 na 22 metry, ograniczony wysokim na dwa metry parawanem z tkanin. Pośrodku znajdowało się przenośne sanktuarium w postaci ozdobnego namiotu, na który składał się drewniany szkielet i poszycie z różnorodnych tkanin i skór. Specjalna zasłona rozwieszona na czterech pozłacanych słupach dzieliła wnętrze namiotu na część świętą i Najświętszą. W miejscu świętym znajdował się stół na chleby pokładne, siedmioramienny świecznik na oliwę i ołtarz kadzielny, na którym paliło się kadzidło.
Za zasłoną, w głębi namiotu i Najświętszym miejscu całego przybytku znajdowała się specjalna pozłacana skrzynia z drewna akacjowego, zwana Arką Przymierza. Spoczywały w niej dwie kamienne tablice, na których Bóg wyrył Dziesięć Przykazań, stanowiących podstawę Prawa - [ Księga Liczb 3, 1 – 51 ]. Płyty te, nazywane również Świadectwem,symbolizowały układ, który Bóg zawarł z Izraelem. Arkę przykrywała Przebłagalnia - złota płyta, którą arcykapłan skraplał krwią z ofiary w Dzień Przebłagania. Pozostałe ważne sprzęty związane z kultem znajdowały się przed wejściem do Namiotu Spotkania. Stał tam ołtarz całopalenia, oraz kadź z wodą służącą kapłanom do rytualnych obmyć (można porównać z dzisiejszą puryfikacją palców kapłana). Funkcje kapłańskie mogli sprawować tylko Izraelici z pokolenia Lewiego - do tego celu specjalnie na polecenie Boga przez Mojżesza wyświęceni. Kiedy Mojżesz potrzebował rady Jahwe, udawał się do Namiotu Spotkania i tam rozmawiał z Bogiem .
PS. Zasłonę którą Bóg kazał też Mojżeszowi sporządzić by oddzielała Miejsce Święte od Najświętszego – [ Wj 26 , 31 – 34 ] można porównać do balasek w czasach Świętej Tradycji - które przed prezbiterium spełniały podobną rolę , oddzielały wiernych (którzy znajdowali się w Miejscu świętym) od Najświętszego Miejsca w którym znajduje się Przenajświętszy Sakrament, dzięki czemu lud wierny nie spoufalał się z Bogiem ukrytym w Tabernakulum – tym Mieszkaniu Trójcy Przenajświętszej na ziemi i zachowywał stosowny szacunek i cześć dla Boga Żywego w Przenajświętszym Sakramencie Ukrytego przyjmując Go godnie na kolanach, tak jak w słowach tradycyjnej pieśni „Upadnij na kolana ludu czcią przejęty, uwielbiaj swego Pana Święty, Święty,Święty...” Wróćmy do Świętej Tradycji a Bóg będzie nam błogosławił. Czytajmy Stary Testament , a odkryjemy wielkie tajemnice Boże. Nie można nie brać pod uwagę Tego Testamentu , przecież jego fragmenty są czytane na każdej Mszy Św.
źródło