"+ Dziele się z tobą Moim bólem i daję ci go tyle, ile możesz objąć swym sercem i przemienić w miłość.
Pragnij tego, a dodam ci miłości, abyś więcej mogła przyjąć. Chętnie dziel ze Mną wszelkie cierpienia
Moje, bo pragnę cię obdarzyć wszelką radością w domu Moim.
Pragnę mieć cię blisko Mego zranionego serca, abyś koiła Mój ból i opatrywała Moje Rany swoim
ufnym, dziecięcym oddaniem i czuwaniem przy Mnie z radością. Niech to nie będzie obowiązek, ale dar
twojej miłości."
Świadectwo, 503
błogosławieni ci, którzy się rozkoszują ..."
suchy, spełniając swój obowiązek, bez otrzymywania natychmiastowej zapłaty. Takie
postępowanie świadczy o naszej bezinteresownej miłości. W ten sposób kocha się Boga i
służy się Mu własnym kosztem. Jest to charakterystyczna cecha dusz doskonałych (Epist.
111, s. 282).